کاش صفای کودکی ها در درون من گم نمی شد !

عکسی که مشاهده می کنید عکسی از کوچه پشتی خوابگاه دانشجویی ماست . دیروز که از اونجا رد می شدم با این صحنه مواجه شدم که منو یاد بچگی های خودم انداخت وقتی که تقریبا در حدود سن و سال همین بچه ها بودم ، چند دقیقه ای ایستادمو بهشون نگاه کردم و به اصرار اونها چند دقیقه ای پا به پای اونها بازی هم کردم !

۲ نظر در “کاش صفای کودکی ها در درون من گم نمی شد !”
محمد در تاریخ اسفند ۱۴, ۱۳۸۶ ساعت ۱۱:۳۲ ب.ظ

وقتی کودیک می خواهیم بزرگ شویم و وقتی بزرگ هستیم می خواهیم کودک باشیم
چرا همه چیز را باید از دست بدهیم تا ارزش آن را بدانیم
پس حالا هم ارزش نوجوانی و جوانی را بدانیم

مطلب خوبی بود هر چند …

محسن در تاریخ اسفند ۱۵, ۱۳۸۶ ساعت ۱:۲۷ ب.ظ

باحال بود !
خوشم اومد !

اضافه کردن نظر